Sıradaki konu
Tanzimat Fermanı (1839)
Tanzimat Fermanı (Gülhane Hatt-ı Hümayunu), 3 Kasım 1839'da Mustafa Reşid Paşa tarafından okundu.
Osmanlı Yenilik ve Dağılma · 1774 – 1908

Aydınlar anayasa ve meclis için cemiyet kurdu.
İlk yazılı anayasa ilan edildi; I. Meşrutiyet başladı.
Meclis-i Mebusan ilk kez toplandı.
Rusya Osmanlı'ya savaş ilan etti.
II. Abdülhamid meclisi tatil etti; I. Meşrutiyet bitti.
Anayasa yeniden yürürlüğe girdi.
Asker ayaklanması çıktı, Hareket Ordusu bastırdı.
Hükümet meclise karşı sorumlu oldu, padişahın sürgün yetkisi kalktı.
Düşünün: yüzyıllardır sözü kanun sayılan bir devlette, bir gün sultan bile yazılı bir kitabın altında imza atıyor. Bu kitap, Kanun-ı Esasi’dir. Yani Osmanlı’nın ilk yazılı anayasası. Anayasa, bir devletin kurumlarını ve kimin hangi yetkiyi kullanacağını yazıya döken temel kanundur. Anayasalı ve meclisli yönetime de meşrutiyet denir.
Tanzimat Fermanı bir hak vaadi veriyordu. Ama padişahın yetkisini kimin, nasıl sınırlayacağı belli değildi. 1865’te İstanbul’da, Batı’da okuyan ya da Batı’yı yakından izleyen bir grup aydın bu eksiği gördü. Namık Kemal ve arkadaşları bir cemiyet kurdu; Ziya Paşa ve Ali Suavi de bu çevreye katıldı. Tarihte Genç Osmanlılar (Yeni Osmanlılar) diye anılırlar.
İstekleri kısaydı: anayasa, meclis, vatan ve hürriyet. Gazete çıkarıp bunu halka anlattılar. Hükümet baskı yapınca çoğu Avrupa’ya kaçtı, yazmaya oradan devam etti. Bu aydınların fikirleri, bürokrat Midhat Paşa gibi devlet adamlarında karşılık buldu.
Olaylar peş peşe geldi. 30 Mayıs 1876’da Abdülaziz tahttan indirildi. Yerine geçen V. Murat’ın ruh sağlığı bozuktu; kısa sürede o da indirildi. 31 Ağustos 1876’da II. Abdülhamid padişah oldu. Midhat Paşa ve arkadaşları, anayasa ilan edeceği sözünü aldıktan sonra onu destekledi.
Balkanlar’da isyanlar sürüyordu, Avrupa reform istiyordu. Büyük devletler İstanbul’da bir konferans toplayacaktı. İşte tam o gün, 23 Aralık 1876’da Kanun-ı Esasi ilan edildi. Mesaj açıktı: “Biz zaten kendi reformumuzu yaptık, müdahaleye gerek yok.” Metni Midhat Paşa başkanlığındaki bir kurul hazırladı. Üyeleri halkın seçtiği değil, atanmış kişilerdi.
Anayasa, 119 maddeden oluşur. Sınavlarda sorulan başlıca özellikleri şöyle sıralayabiliriz:
Bu özelliklerden sonuncusu önemlidir: Tanzimat’ın “eşit tebaa” fikri anayasaya girdi.
Meclis-i Mebusan 19 Mart 1877’de açıldı. Ama Midhat Paşa daha önce, 5 Şubat 1877’de 113. maddeye dayanılarak görevden alınıp sürgüne gönderilmişti. Yani anayasa ilk sınavını ilk aylarında verdi.
24 Nisan 1877’de Rusya, Osmanlı’ya savaş ilan etti. Bu savaş, Rumi takvimle 1293’e denk geldiği için 93 Harbi diye anılır. Ordu Plevne’de direndi, ama sonunda yenildi. Rus ordusu İstanbul’un kapılarına dayanınca II. Abdülhamid, 13 Şubat 1878’de meclisi tatil etti. Mebuslar kararı ertesi günkü toplantıda öğrendi. Anayasa resmen kaldırılmadı. Sadece uygulanmadı. Meclis, II. Meşrutiyet’e kadar toplanmadı. Otuz yıl süren bu döneme İstibdat Dönemi denir.
Padişaha karşı muhalefet yıllarca gizli örgütlerde büyüdü. Bunların en güçlüsü İttihat ve Terakki Cemiyeti’ydi. Makedonya’da görevli subaylar, çok sayıda gizli üyeyle örgütlendi. Temmuz 1908’de Resneli Niyazi Bey ile Enver Bey gibi subaylar dağa çıktı. Padişah, Rumeli’deki orduya güvenemeyeceğini anladı.
23 Temmuz 1908’de II. Abdülhamid, Kanun-ı Esasi’yi yeniden yürürlüğe koydu. Bu tarih II. Meşrutiyet’in ilanıdır. Seçimler yapıldı; meclis 17 Aralık 1908’de açıldı. Halk sokaklara döküldü; Müslüman ve gayrimüslimler birlikte sevinç gösterisi yaptı.
| Özellik | I. Meşrutiyet | II. Meşrutiyet |
|---|---|---|
| İlan tarihi | 23 Aralık 1876 | 23 Temmuz 1908 |
| Padişah | II. Abdülhamid | II. Abdülhamid (sonra V. Mehmed Reşad) |
| Öncüler | Genç Osmanlılar, Midhat Paşa | İttihat ve Terakki subayları |
| Sonu | 13 Şubat 1878’de meclisin tatili | 1909 değişiklikleriyle güçlendi; Osmanlı’nın son yıllarına kadar sürdü |
| Anayasa | Yeni ilan edildi | Aynı anayasa yeniden yürürlüğe girdi |
Bu dönemin havasını anlamak için şuna bakın: 1908 yazında İstanbul’da, Selanik’te ve Manastır’da insanlar meydanlarda “hürriyet, adalet, müsavat, uhuvvet” yani özgürlük, adalet, eşitlik ve kardeşlik diye bağırıyordu. Müslüman, Rum, Ermeni ve Bulgar aynı kutlamada bir aradaydı. Bu coşku kısa sürdü; ama o günlerin ruhu sınav kitaplarında “Osmanlıcılık fikrinin son büyük denemesi” diye anılır. Daha sonra Balkan Savaşları ve Birinci Dünya Savaşı bu ortak yaşam hayalini sarstı.
Meşrutiyet herkesi memnun etmedi. Bazı subaylar ve din görevlileri değişimden rahatsızdı. İttihat ve Terakki’ye karşı birçok kişi toplandı. 13 Nisan 1909’da (Rumi takvimle 31 Mart 1325) İstanbul’da bir asker ayaklanması çıktı. İsyancılar, meşrutiyete ve “şeriat” bahanesiyle yönetime karşıydı. Adını Rumi tarihten alır. Derviş Vahdeti ve İttihad-ı Muhammedi Cemiyeti bu isyanın tanınmış isimleridir.
Selanik’ten yola çıkan Hareket Ordusu, Mahmud Şevket Paşa komutasında İstanbul’a geldi ve 24 Nisan’da isyanı bastırdı. 27 Nisan 1909’da II. Abdülhamid tahttan indirildi. Yerine V. Mehmed Reşad geçti. Padişah artık sembolik bir konuma gerilemişti.
İsyanın bastırılmasından sonra Meclis-i Mebusan ve Ayan toplanarak “Meclis-i Umumi” adıyla ortak karar aldı ve padişahın tahttan indirilmesi için fetva hazırlandı. Yeni padişah V. Mehmed Reşad, yetkileri sınırlı, meşrutî bir hükümdar olarak tahta oturdu. Gerçek yönetim güçleri ise büyük ölçüde İttihat ve Terakki’nin ve hükümetin elinde toplandı.
İsyan bastırıldıktan sonra 21 Ağustos 1909’da anayasada köklü bir değişiklik yapıldı. Amaç, yetkiyi padişahtan meclise kaydırmaktı.
| Konu | 1876 metni | 1909 değişikliği |
|---|---|---|
| Hükümetin sorumluluğu | Padişaha karşı | Meclise karşı |
| 113. madde | Padişaha sürgün yetkisi verir | Madde değiştirildi, sürgün yetkisi kaldırıldı |
| Meclisi feshetme | Padişah tek başına; yeni seçim altı ay içinde | Ayan onayıyla; yeni meclis üç ay içinde seçilip toplanır |
| Bakanları atama | Padişah serbestçe atar | Padişah sadrazamı atar; diğer bakanları sadrazam belirler, padişah onaylar |
| Meclisin konumu | Sınırlı | Güçlendi, parlamenter yapıya yaklaştı |
Bu değişiklik sayesinde Osmanlı, anayasalı monarşiden parlamenter sisteme doğru önemli bir adım attı. Artık meclisin güvenoyu sorunu gündemdeydi.
Kanun-ı Esasi'nin ilanı (1876)
| Tarih | Olay |
|---|---|
| 1865 | Genç Osmanlılar (Yeni Osmanlılar) cemiyeti kuruldu. |
| 23 Aralık 1876 | Kanun-ı Esasi ilan edildi; I. Meşrutiyet başladı. |
| 19 Mart 1877 | Meclis-i Mebusan ilk kez toplandı. |
| 13 Şubat 1878 | Meclis tatil edildi; I. Meşrutiyet sona erdi. |
| 23 Temmuz 1908 | II. Meşrutiyet ilan edildi. |
| 13 Nisan 1909 | 31 Mart Olayı çıktı. |
| 21 Ağustos 1909 | Kanun-ı Esasi'de önemli değişiklik yapıldı. |
Anayasanın özelliklerini sayan ve '113. madde', 'Heyet-i Ayan', 'sorumluluk' gibi ipuçlarını isteyen sorular sık gelir. 1876 ile 1909 metnini ayırt etmek en büyük tuzaktır.
Öncüllü ve kronoloji sorularında I. ve II. Meşrutiyet'i karşılaştırırlar. 31 Mart Olayı'nın nedenleri ile Hareket Ordusu ve sonuçları birlikte sorulabilir.
8. sınıf programında II. Meşrutiyet'in ilanı ve 31 Mart Olayı yer alır. Soru genellikle 'bu gelişme hangi yönetim değişikliğine yol açtı' biçiminde sorulur; dört şıklıdır.
Genellikle tek ipucu verir: 'padişah yetkilerinin kısıtlanması' ya da 'Kanun-ı Esasi'nin yeniden yürürlüğe girmesi' gibi. Tarihleri kabaca (1876, 1908, 1909) bilmek yeter.
Şıkkı işaretle, açıklamayı hemen gör. Tam test: 12 soru.
0 / 5 cevaplandı
23 Aralık 1876'da, İstanbul Konferansı'nın (Tersane Konferansı) açıldığı gün ilan edildi. 119 maddedir.
Rusya ile 93 Harbi başlayınca II. Abdülhamid, Şubat 1878'de meclisi tatil etti. Anayasa kâğıt üzerinde kaldı ama uygulanmadı.
Padişaha, devlet güvenliğini bozduğu anlaşılan kişileri sürgüne gönderme yetkisi veriyordu. Midhat Paşa bu madde ile sürgüne gönderildi.
13 Nisan 1909'da İstanbul'da çıkan, meşrutiyet karşıtı asker isyanıdır. Hareket Ordusu bastırdı, II. Abdülhamid tahttan indirildi.
Hükümet meclise karşı sorumlu hâle geldi, 113. maddedeki sürgün yetkisi kaldırıldı ve padişahın meclisi feshetme yetkisi sınırlandı.
Hata bildirmek için: iletişim. Düzeltmeler sayfanın güncelleme tarihine yansır.